Rasaba ina athari kubwa katika uchumi wa nchi. Kwanza, inapunguza mapato ya serikali kwa sababu watoza ushuru wanaweza kukubali hongo ili wakadiria kiasi kidogo cha ushuru au kukipa biashara fulani msamaha usio halali. Pili, inasababisha upotevu wa fedha za umma. Wakati viongozi wanachukua hongo ili kuwapa makandarasi wenye uwezo mdogo, miradi ya maendeleo (kama barabara, shule, au hospitali) inajengwa kwa ubora duni. Nyenzo za ujenzi huwa za bei nafuu na si za kudumu, na hatimaye miradi hiyo inaanguka au kuharibika mapema. Hii sio tu kupoteza pesa, bali pia kuhatarisha maisha ya wananchi, kwa mfano kupitia majengo yanayoanguka au barabara zenye mashimo.
Athari nyingine kubwa ya rasaba ni uharibifu wa maadili ya jamii. Watoto na vijana wanaokua katika mazingira ambapo hongo inaonekana kama kitu cha kawaida au hata cha kuhitajika, watakua na mtazamo potofu kuhusu maadili. Watakiona kufanya kazi kwa bidii au kuwa mwaminifu ni upumbavu, kwani wanajua kuwa njia ya haraka ya kufanikiwa ni kutoa hongo. Hii inazalisha jamii ya watu wanaotanguliza faida binafsi bila kujali maadili, na kwa muda mrefu, jamii hiyo inakuwa na watu wachache wenye uadilifu. Mambo kama uaminifu, uwajibikaji, na umakinifu yanapotea na nafasi yake inachukuliwa na ubinafsi na ulaghai.
Moja ya matokeo mabaya zaidi ya rasaba ni kuharibu kanuni za haki na usawa. Katika jamii ambapo hongo inatawala, huduma za msingi kama vile polisi, mahakama, na afya hazipewi kwa usawa. Mtu tajiri anaweza kutoa hongo ili kuepuka kukamatwa baada ya kosa la jinai, au kununua hukumu ya mahakama ili kumdhulumu mwenzake maskini. Hivyo, mfumo wa haki unakuwa kama bidhaa inayonunuliwa na mwenye pesa nyingi. Watu maskini na wanyonge ndio wanaoteseka zaidi, kwa kuwa hawana uwezo wa kutoa hongo. Hali hii inazidisha tofauti kati ya matajiri na masikini na kuibua chuki na kukatishwa tamaa kwa serikali.
Rasaba ina athari kubwa katika uchumi wa nchi. Kwanza, inapunguza mapato ya serikali kwa sababu watoza ushuru wanaweza kukubali hongo ili wakadiria kiasi kidogo cha ushuru au kukipa biashara fulani msamaha usio halali. Pili, inasababisha upotevu wa fedha za umma. Wakati viongozi wanachukua hongo ili kuwapa makandarasi wenye uwezo mdogo, miradi ya maendeleo (kama barabara, shule, au hospitali) inajengwa kwa ubora duni. Nyenzo za ujenzi huwa za bei nafuu na si za kudumu, na hatimaye miradi hiyo inaanguka au kuharibika mapema. Hii sio tu kupoteza pesa, bali pia kuhatarisha maisha ya wananchi, kwa mfano kupitia majengo yanayoanguka au barabara zenye mashimo.
Athari nyingine kubwa ya rasaba ni uharibifu wa maadili ya jamii. Watoto na vijana wanaokua katika mazingira ambapo hongo inaonekana kama kitu cha kawaida au hata cha kuhitajika, watakua na mtazamo potofu kuhusu maadili. Watakiona kufanya kazi kwa bidii au kuwa mwaminifu ni upumbavu, kwani wanajua kuwa njia ya haraka ya kufanikiwa ni kutoa hongo. Hii inazalisha jamii ya watu wanaotanguliza faida binafsi bila kujali maadili, na kwa muda mrefu, jamii hiyo inakuwa na watu wachache wenye uadilifu. Mambo kama uaminifu, uwajibikaji, na umakinifu yanapotea na nafasi yake inachukuliwa na ubinafsi na ulaghai. matokeo ya rasaba
Moja ya matokeo mabaya zaidi ya rasaba ni kuharibu kanuni za haki na usawa. Katika jamii ambapo hongo inatawala, huduma za msingi kama vile polisi, mahakama, na afya hazipewi kwa usawa. Mtu tajiri anaweza kutoa hongo ili kuepuka kukamatwa baada ya kosa la jinai, au kununua hukumu ya mahakama ili kumdhulumu mwenzake maskini. Hivyo, mfumo wa haki unakuwa kama bidhaa inayonunuliwa na mwenye pesa nyingi. Watu maskini na wanyonge ndio wanaoteseka zaidi, kwa kuwa hawana uwezo wa kutoa hongo. Hali hii inazidisha tofauti kati ya matajiri na masikini na kuibua chuki na kukatishwa tamaa kwa serikali. Rasaba ina athari kubwa katika uchumi wa nchi
